🇳🇴
Hans Eminense Metropolitt Cleopas av Sverige og hele Skandinavia
Episkopal encyklika for Den store lørdag
11. april 2026
Kjære fedre og brødre i Kristus,
kjære barn,
Kristus er oppstanden!
Med dette påskerope som lyder gjennom århundrene, forkynner Den ortodokse kirke i øst i dag den største og frelsende hendelsen i vår tro — oppstandelsen av vår Herre, Gud og Frelser Jesus Kristus.
Dette er ikke bare en historisk hendelse, men selve seieren over døden, lysets seier over mørket og kjærlighetens seier over synden.
Oppstandelsens mysterium var ikke uventet — det ble forutsagt av Det gamle testamentes profeter. Profeten David sier: «Du skal ikke overlate min sjel til dødsriket, og du skal ikke la din hellige se fordervelse».
Profeten Hosea forkynner: «På den tredje dag skal vi reises opp og leve for Hans åsyn».
Profeten Jona, som var tre dager i fiskens buk, er et forbilde på Herrens tredagers begravelse og oppstandelse.
Oppfyllelsen av disse profetiene åpenbares i de hellige evangelier. Myrrebærende kvinner kommer til graven og hører det gledelige budskap: «Hvorfor leter dere etter den levende blant de døde? Han er ikke her — Han er oppstanden».
Evangelisten Matteus beskriver jordskjelvet og engelens nedstigning; Markus — forundringen og frykten; Lukas — frykten som blir til tro; Johannes — det personlige møtet med den oppstandne Kristus.
Oppstandelsen er ikke bare en tilbakevending til livet, men en forvandling av selve menneskets natur. Som Athanasius den store lærer, tok Kristus på seg menneskets natur for å fornye den og ved oppstandelsen tilintetgjøre død og forgjengelighet.
Den hellige Johannes Krysostomos forkynner: «Kristus er oppstanden — og demonene er falt; Kristus er oppstanden — og englene gleder seg; Kristus er oppstanden — og livet råder».
Den hellige Gregor Teologen ser i oppstandelsen fullbyrdelsen av Guds frelsesplan. Kristus seirer over døden for hele menneskeheten.
Den hellige Maximos Bekjenneren lærer at oppstandelsen åpner veien til menneskets guddommeliggjørelse — deltakelse i Guds liv.
Oppstandelsen angår ikke bare fortiden eller fremtiden — den forvandler nåtiden. Den er svaret på det moderne menneskets uro i en verden preget av frykt, usikkerhet og smerte. Den er vissheten om at ondskap og død ikke har det siste ord.
I en verden preget av krig, urettferdighet og åndelig forvirring blir oppstandelsen lys og håp. Den minner mennesket om dets kall: å leve i Kristus, å elske, tilgi og overvinne egoismen.
Oppstandelsen kaller oss til personlig fornyelse. Å tre ut av syndens og fryktens graver. Å legge av det gamle mennesket og ikle seg det nye — skapt etter Gud.
Den tomme grav er ikke fravær, men nærvær. Den vitner om at Kristus er med oss alle dager. Hans oppstandelse er begynnelsen på vår egen og garantien for evig liv.
La oss bevare denne gleden ikke bare som en følelse, men som en livsform. La oss bli vitner om oppstandelsen i verden — ved å bringe lys i mørket, håp i fortvilelsen og kjærlighet der hat råder.
Med hjertelige påskehilsener
† Metropolitt Cleopas av Sverige og hele Skandinavia
🇬🇷
Σεβ. Μητροπολίτου Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπα
Επισκοπική Εγκύκλιος Μεγάλου Σαββάτου
11 Απριλίου 2026
Αγαπητοί Πατέρες και εν Χριστώ Αδελφοί,
Αγαπημένα μας παιδιά,
Χριστός Ανέστη!
Με τον Αναστάσιμο αυτό παιάνα, που αντηχεί από τα βάθη των αιώνων, η κατά Ανατολάς Ορθόδοξος Εκκλησία διακηρύσσει σήμερα το μέγιστο και σωτήριο γεγονός της πίστεώς μας, την Ανάσταση του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Δεν πρόκειται απλώς για ένα ιστορικό γεγονός, αλλά για την ίδια τη νίκη της ζωής επί του θανάτου, του φωτός επί του σκότους, της αγάπης επί της αμαρτίας.
Το μυστήριο της Αναστάσεως δεν υπήρξε απρόσμενο· είχε προαναγγελθεί από τους Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης. Ο Προφήτης Δαβίδ ψάλλει: «Οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδην, οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν».
Ο Προφήτης Ωσηέ προαναγγέλλει: «Τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστησόμεθα καὶ ζήσομεν ἐνώπιον αὐτοῦ».
Ο Προφήτης Ιωνάς, μέσα στην κοιλία του κήτους επί τρεις ημέρες, προεικονίζει την τριήμερη Ταφή και Ανάσταση του Κυρίου.
Η εκπλήρωση αυτών των προφητειών αποκαλύπτεται στα ιερά Ευαγγέλια. Οι Μυροφόρες γυναίκες, προσέρχονται στο μνήμα και ακούν εκστατικές το χαρμόσυνο μήνυμα: «Τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν; Οὐκ ἔστιν ὧδε, ἀλλ’ ἠγέρθη».
Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μας μεταφέρει το σεισμό και την κάθοδο του αγγέλου· ο Μάρκος την έκπληξη και τον τρόμο· ο Λουκάς τον φόβο και την απογοήτευση του ιδίου και του συνοδοιπόρου του Αποστόλου Κλεόπα, που μετατρέπεται σε πίστη και ενθουσιασμό κι ο Ιωάννης τη βαθιά προσωπική εμπειρία των μαθητών που συναντούν τον Αναστημένο Κύριο.
Η Ανάσταση δεν είναι απλώς η επιστροφή στη ζωή, αλλά η μεταμόρφωση της ίδιας της ανθρώπινης φύσεως. Όπως διδάσκει ο Μέγας Αθανάσιος, ο Χριστός προσλαμβάνει την ανθρώπινη φύση για να την ανακαινίσει και, διά της Αναστάσεως, να καταργήσει τη φθορά και το θάνατο.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, στον περίφημο Κατηχητικό του Λόγο, διακηρύσσει: «Ἀνέστη Χριστός, καὶ πεπτώκασιν δαίμονες· ἀνέστη Χριστός, καὶ χαίρουσιν ἄγγελοι· ἀνέστη Χριστός, καὶ ζωὴ πολιτεύεται».
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος βλέπει στην Ανάσταση την τελείωση του σχεδίου της θείας οικονομίας. Ο Χριστός νικά το θάνατο, όχι απλώς για τον εαυτό Του, αλλά για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής διδάσκει ότι η Ανάσταση ανοίγει το δρόμο για τη θέωση του ανθρώπου, για τη συμμετοχή του στη ζωή του Θεού.
Η Ανάσταση του Χριστού δεν αφορά μόνο το παρελθόν ή το μέλλον, αλλά μεταμορφώνει το παρόν. Είναι η απάντηση στην αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου, που ζει μέσα σ᾽ ένα κόσμο γεμάτο αβεβαιότητα, φόβο και πόνο. Είναι η βεβαίωση ότι το κακό κι ο θάνατος δεν έχουν τον τελευταίο λόγο.
Σ᾽ ένα κόσμο που δοκιμάζεται από πολέμους, αδικία, εκμετάλλευση και πνευματική σύγχυση, η Ανάσταση γίνεται φως κι ελπίδα. Υπενθυμίζει στον άνθρωπο την αληθινή του κλήση, να ζήσει εν Χριστώ, να αγαπήσει, να συγχωρήσει, να υπερβεί τη φθορά και τον εγωισμό.
Η Ανάσταση καλεί τον καθένα από εμάς σε μια προσωπική αναγέννηση. Να εξέλθουμε από τα «μνήματα» της αμαρτίας, του φόβου και της απελπισίας. Να αφήσουμε πίσω μας τον παλαιό άνθρωπο και να ενδυθούμε τον νέον, «τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα».
Το άδειο μνήμα δεν είναι απουσία· είναι παρουσία. Είναι η ζωντανή μαρτυρία ότι ο Χριστός είναι μαζί μας, «πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν». Η Ανάσταση Του είναι η αρχή της δικής μας αναστάσεως, η εγγύηση της αιώνιας ζωής.
Ας κρατήσουμε αυτή τη χαρά, όχι μόνο ως εορταστικό συναίσθημα, αλλά ως τρόπο ζωής. Ας γίνουμε μάρτυρες της Αναστάσεως στον κόσμο, μεταφέροντας το φως εκεί όπου υπάρχει σκοτάδι, την ελπίδα εκεί όπου κυριαρχεί η απόγνωση, την αγάπη εκεί όπου υπάρχει μίσος.
Με εγκάρδιες πασχάλιες πατρικές ευχές
+ Ο Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας Κλεόπας
